Wiele osób używa terminów: cellulit i cellulitis wymiennie, co sugeruje jeden typ schorzenia skóry. Jeśli i Tobie przytrafiło się to kiedyś, warto zapoznać się z tematem bardziej, by w przyszłości uniknąć podobnych pomyłek. Świadomość swego ciała jest wielką zaletą, szczególnie, gdy szukamy odpowiedzi na pytanie: dlaczego mam skórkę pomarańczową i jak z tym problemem walczyć?
Pierwsza wzmianka o cellulicie powstała na początku XX wieku. Chorobę tą określano wówczas w środowisku medycznym mianem lipodystrofii, czy hypodermozy. Wciąż jednak nie za bardzo wiedziano czym tak naprawdę jest cellulit i dlaczego dotyka głównie kobiety. Termin cellulit uprawomocnił się dopiero na początku lat 70-tych XX wieku. Lekarze zajmujący się tym schorzeniem wykazali dobitnie, że cellulit powodowany jest spadkiem ilości włókien elastyny i kolagenu w skórze właściwej. Zaś jego głównym sprawcą są hormony, styl życia oraz czynniki genetyczne. Sprawdź co jest Twoją bolączką – cellulit, czy cellulitis?
Cellulit
Słowo cellulit pochodzi od francuskiego słowa cellulite. Cellulit nie jest, jak głosi obiegowa opinia, wynikiem zbyt dużej ilości tkanki tłuszczowej w organizmie. Skórka pomarańczowa dotyka przecież nawet chudzielców. Przyczyna cellulitu tkwi gdzie indziej, a jego bezpośrednim czynnikiem sprawczym jest osłabienie tkanki łącznej oraz komórek skórnych. Cellulit atakując nasze ciało uszkadza skórę do tego stopnia, iż komórki tłuszczowe pod nią zawarte przemieszczają się w stronę skóry właściwej, uwidaczniając się w postaci nieestetycznej skórki pomarańczowej, fałd i gruzełek. Mimo to wielu lekarzy nadal traktuje cellulit jako zwykły tłuszcz, dobierając kuracje pod kątem jego redukcji.
Cellultis
Słowo cellulitis pochodzi z łaciny, jednak oprócz podobnego brzmienia nie ma nic wspólnego z powszechnie znanym cellulitem. Cellulitis to choroba dermatologiczna, będąca wynikiem ostrego zapalania skóry, a także tkanki łącznej. Schorzenie jest następstwem dermatozy, ukąszenia przez owady lub poparzenia. Chorobę wywołują zwykle bakterie gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) oraz paciorkowce ropotwórcze (Streptococcus pyogenes). Pod wpływem choroby skóra przybiera sino-filoetowy kolor, towarzyszy temu świąd, obrzęk oraz uczucie bolesności przy każdym dotknięciu zakażonej skóry. Początki choroby przypominają grypę – towarzyszą jej wymioty oraz wysoka temperatura ciała. Cellulitis można wyleczyć jedynie antybiotykami. Kosmetyki przeciwcellulitowe, dieta lub ruch nie są w stanie walczyć z cellulitisem.
Kosmetyki przeciwcellulitowe
By pokonać cellulit trzeba zmobilizować wszystkie możliwe siły, wprowadzając do życia szereg zmian. Ważny jest ruch, zabiegi powierzchowne (masaże, eksfoliacja) oraz substancje aktywne zawarte w kosmetykach na cellulit. Stosowanie tylko jednej z powyższych formy zapobiegania cellulitowi nie da optymalnych rezultatów. Wprowadzenie do diety substancji odżywczych, wzmacniających komórki skóry, jak glukozamina, kwasy tłuszczowe, przeciwutleniacze, lecytyna i aminokwasy pozwoli odbudować skórę właściwą od wewnątrz, zatrzymując cellulit. Jednak wymienione składniki odżywcze zadziałają jedynie razem z porcją ruchu oraz dawką substancji aktywnych, dostarczonych z zewnątrz.
Zadaniem kremów antycellulitowych jest pobudzenie przepływu krwi i nawilżenie skóry, co prowadzi do ponownego jej ujędrnienia i napięcia. Polecamy krem do ciała przeciw cellulitowi Deborah Bioetyc. Kosmetyk charakteryzuje się przedłużonym, 24-godzinnym działaniem i walczy ze skórą pomarańczową z okolic bioder i ud. Pianka antycellulitowa Deborah Bioetyc usuwa płyny, powstałe z zatrzymania wody w okolic nóg. Serum przeciw cellulitowi Deborah Bioetyc redukuje cellulit z okolic brzucha, ud, bioder oraz pośladków. Wszystkie kosmetyki Deborah Bietyc zawierają brunatne algi, które znane są właściwości silnie drenujących i poprawiających krążenie limfatyczne.
Ładowanie ...